EARTH DAY: Διεθνής ημέρα της Γης στις 22 Απριλίου

Η φετινή Διεθνής Ημέρα της Γης, 22 Απρ 2022, θα έπρεπε να είναι αφιερωμένη στην αειφορία κάθε τόπου, ώστε να αυξηθεί αυτό το ελάχιστο σχεδόν ανύπαρκτο 2,8% των εκτάσεων του πλανήτη που παραμένει ανέπαφο οικολογικά

Του Δημήτρη Μιχαηλίδη

Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Το 2009 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών όρισε τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».

Σήμερα, την Διεθνή Ημέρα της Γης τιμούν περισσότερες από 190 χώρες (στον ΟΗΕ συμμετέχουν 193 χώρες, με 210 περίπου αντιπροσωπείες) και γιορτάζεται από περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο, οι οποίοι στέλνουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις και στους συνανθρώπους τους ότι η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι αναγκαία, είναι μάχη υπέρ του μέλλοντος της Γης, και του δικού μας μέλλοντος.

Γκουτέρες: Αυτοκτονική η συμπεριφορά μας

«Καθώς γιορτάζουμε τη Διεθνή Ημέρα Μητέρας Γης, η ανθρωπότητα συνεχίζει να κακομεταχειρίζεται το περιβάλλον. Λεηλατούμε απερίσκεπτα τους πόρους της Γης, εξαντλούμε την άγρια ζωή και συμπεριφερόμαστε στον αέρα, στη στεριά και στις θάλασσες σαν να είναι σκουπιδότοποι. Αυτή είναι μία αυτοκτονική συμπεριφορά. Πρέπει να σταματήσουμε τον πόλεμο στο περιβάλλον». Α. Γκουτέρες, ΓΓ ΟΗΕ, 22/4/2021. Και ο πόλεμος τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται συγχρόνως και εναντίον των ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ του περιβάλλοντος, και εναντίον των αγροτών, που είναι, εξ επαγγέλματος, οι αγρότες (γεωργοί, κτηνοτρόφοι, αλιείς & δασοκόμοι).

Ανέπαφο ΜΟΝΟ το 2,8% του πλανήτη

Μόνο το 2,8% των εκτάσεων του πλανήτη παραμένει ανέπαφο οικολογικά, με υγιείς πληθυσμούς όλων των ενδημικών ζώων, φυτών και ανθρώπων και με ανεπηρέαστους οικοτόπους. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτά τα μικρά κομμάτια του περιβάλλοντος που δεν έχουν υποστεί ζημιές από ανθρώπινες δραστηριότητες βρίσκονται κυρίως σε τμήματα των τροπικών δασών του Αμαζονίου & Κονγκό, στα δάση και στην τούνδρα της Αν. Σιβηρίας & Βόρ Καναδά, καθώς επίσης και στη Σαχάρα. Πανεπιστήμιο Cambridge. ΑΠΕ-ΜΠΕ, cnn.gr, 22/4/2021

«Σε πολλούς από τους βιότοπους που θεωρούμε άθικτους λείπουν είδη που έχουν κυνηγηθεί (και μάλιστα παράνομα & λαθραία) από ανθρώπους ή έχουν χαθεί εξαιτίας ξενικών ειδών ή ασθενειών. Χωροκατακτητικά ξενικά είδη, συμπεριλαμβανομένων γατών, αλεπούδων, κουνελιών, αιγών, καμηλών (ή/& ανθρώπων?), είχαν σημαντικό αντίκτυπο στα εγγενή είδη στην Αυστραλία, με τους επιστήμονες να μην βρίσκουν άθικτες περιοχές στην εν λόγω ήπειρο», δρ, A. Plumptre, Key Biodiversity Areas Secretariat του Cambridge. Guardian. Frontiers in Forests and Global Change.

Κανένας σεβασμός στο περιβάλλον

Η κα Μάγδα Κοντογιάννη, 4η γενιά κτηνοτρόφος στο Μενίδι της Αττικής, γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής, αισθάνεται αυτόν τον «πόλεμο» που επισημαίνει ο ΓΓ του ΟΗΕ στην καθημερινότητά της, τόσο με την συμπεριφορά νεοεποίκων που άλλαξαν βίαια τον τρόπο της ζωής της και των κατοίκων του Μενιδιού, αλλοίωσαν βίαια τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά του τόπου της, και κατέστρεψαν το φυσικά κυκλικό επαγγελματικό της περιβάλλον, χωρίς καμιάς μορφής σεβασμό στο περιβάλλον (φυσικό, κοινωνικό, πολιτιστικό, οικονομικό, τεχνολογικό κλπ) …

Παραδοσιακές καλλιέργειες και περιβαλλοντική ισορροπία

Ο κ Π. Παπαϊωάννου, Οικονομολόγος, M.Sc. Agr. Econ & Management, κατέγραψε: Παραδοσιακά οι αγρότες καλλιεργούσαν προσαρμοσμένα σε τοπικές συνθήκες φυτά και εξέθρεφαν αυτόχθονες φυλές ζώων αξιοποιώντας πλήρως την κυκλική ισόρροπη τοπική οικονομία. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή χωρική γεωργία και κτηνοτροφία, η βιομηχανική (μη παραδοσιακή και μη τοπικά προσαρμοσμένη βιομηχανική παραγωγή γάλακτος και κρέατος) απαιτούν 3kg σιτηρά για να παραχθεί 1 κιλό μοσχαρίσιο κρέας, απαιτούν 1950lt νερό για 1lt αγελαδινό γάλα, χρειάζονται για να παραχθεί 1 θερμίδα από ζωική πρωτεΐνη 11 φορές περισσότερη ενέργεια από ορυκτά καύσιμα. Το αποτέλεσμα στην παραγωγή αερίων θερμοκηπίου και μεθανίου είναι τρομακτικό και τραγικό.

Και συνεχίζει ο κ Π. Παπαϊωάννου: Πολλές από τις λύσεις που προτείνονται έχουν σχέση με τον αναγεννητικό χαρακτήρα της παραδοσιακής αγροτικής δραστηριότητας και την μεταφορά του σε σύγχρονες συνθήκες (regenerative agriculture). Πιστεύεται ότι μια τέτοια Αγροτική Δραστηριότητα μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα του εδάφους, να προστατεύσει το έδαφος από διάβρωση, από φυσική και χημική υποβάθμιση, να επαναφέρει σε ισορροπία (βιωσιμότητα) εκμεταλλεύσιμους βοσκότοπους και δάση, να ενισχύσει τον πληθυσμό και την αντοχή των επικονιαστών (ειδικά των μελισσών), να βελτιώσει την ποιότητα του νερού και την διαθεσιμότητά του, να παράγει θρεπτικότερα τρόφιμα, να προστατεύσει την βιοποικιλότητα.

Ο κ Γιάννης Κοντογιάννης, πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής επικρότησε στην διαδικτυακή συζήτηση της Τετάρτης την πρόταση του κ Π. Παπαϊωάννου ότι: «Είναι μάλλον καιρός για συγκροτημένη δράση, ευρεία καινοτομικότητα και αποτελεσματική συμμετοχική κινητοποίηση». Δυστυχώς η κρατικοδίαιτη επιδοματικότητα και η χωρίς όραμα διδακτικές πρακτικές έχουν ευνουχίσει τις απαραίτητες δεξιότητες συλλογικής δράσης των αγροτών.

Απαιτείται συλλογική δράση για την προβολή και προώθηση της ανάγκης ισορροπίας στο περιβάλλον. Υπάρχει ανάγκη για την εγκατάλειψη της «ευθύγραμμης οικονομίας» ή όπως την λέγανε της «καουμπόϊκης οικονομίας» της αφθονίας, και την υιοθέτησης της «κυκλικής οικονομίας» ή καλύτερα της «ορεινής οικονομίας» των πεπερασμένων διαθέσιμων πόρων.

Τοπικότητα – locality

Ο Λαϊκός Πολιτισμός (Άϋλη & Υλική Πολιτιστική Κληρονομιά) έχει ενσωματωμένες τις αρχές της ισόρροπης τοπικής οικονομίας της φύσης, της τοπικότητας-locality. Η καταστροφική υπερσυγκέντρωση της «βιομηχανικής» ευθείας παραγωγής (και απόρριψης) δημιουργεί ανισορροπία και προκαλεί «θάνατο», είναι κομμάτι της παγκοσμιοποίησης και υπερεξειδίκευσης.

Μετά την πανδημία covid-19, και τα μεγάλα προβλήματα στις παγκοσμιοποιημένες εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και τις καραντίνες (απομονώσεις), επανήλθαν πολύ ισχυρότερες οι έννοιες της τοπικής ισορροπίας, της τοπικής αγροδιατροφικής ασφάλειας, της τοπικής εφοδιαστικής αλυσίδας, του τοπικού οικοσυστήματος & της αειφορίας (βιωσιμότητας) του κάθε τόπου.

Η φετινή Διεθνής Ημέρα της Γης, 22 Απρ 2022, θα έπρεπε να είναι αφιερωμένη στην αειφορία κάθε τόπου, ώστε να αυξηθεί αυτό το ελάχιστο σχεδόν ανύπαρκτο 2,8% των εκτάσεων του πλανήτη που παραμένει ανέπαφο οικολογικά, με υγιείς πληθυσμούς όλων των ενδημικών ζώων, φυτών και ανθρώπων και με ανεπηρέαστους οικοτόπους, και στον στόχο του 2030, η ακόμα καλύτερα σε ένα νέο ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ 2040 για την ΥΠΑΙΘΡΟ. Στην ύπαιθρο, όπου μπορούμε ίσως ακόμα να δώσουμε την «μάχη» της ΓΗΣ, μαζί με τους αγρότες, για την επιβίωση όλου του πλανήτη.

«Σήμερα μαύρος ουρανός, Σήμερα μαύρη μέρα, Σήμερα όλα θλίβονται και τα βουνά λυπούνται…..» 22 Απρ 2022, Μεγάλη Παρασκευή, Διεθνής Ημέρα ΓΗΣ …

{https://ecozen.gr/}

Recommended For You